گنج

شمارهٔ ۷۲

۲ بیت
آنکو به سپیدی رخ دلبند ستودتنها مگرش ذوق می سرخ نبود
گو یکه متاز در بدین پهنه کمیتزآنجا که کهَر هم نبود کم ز کبود