گنج

شمارهٔ ۶۲

۲ بیت
زی سنبل خط زخالش بردم فریادکم گندم وی خوشه تن دانه نهاد
صد خرمن از آن گفت به یک جو خواهیتا کی این کاه کهنه ها داد بباد