گنج

شمارهٔ ۱۱۹

۲ بیت
زی آن ز نخم مراین دل نامه سیاهره کرد و نخست پی در افکند به چاه
خود نیز رهش چه شد از این بی راهیآری به کنار ره بود صاحب راه