شمارهٔ ۳۸

۳۳ بیت

ای تشنه لبان را سر و سردار حسینمسردار حسینم

وی بر شهدا سرور و سالار حسینمسردار حسینم

ای شخص تو را با همه اقبال پناهیدر موکب شاهی

حسرت سپه اندوه سپهدار حسینمسردار حسینم

ترسم که کند خاک عزا بر سر ایامسوگ تو سرانجام

با کاوش این لشکر خونخوار حسینمسردار حسینم

تا زمزمه سوگ تو برخاست به عالمبنشست به ماتم

از صومعه تا خانه خمار حسینمسردار حسینم

جز پیکر مجروح تو ای گلبن بی آبازتیر جگر تاب

جز پیکر مجروح تو ای گلبن بی آباز تیر جگر تاب

کشنید که از گل بدمد خار حسینمسردار حسینم

با سرو سزد نخل دلارای تو مانندای شاخ برومند

سرو آرد اگر تیغ و سنان بار حسینمسردار حسینم

تا غنچه سیراب تو آورد سمن بربر رست ز عبهر

کیهان همه را سوری و گلنار حسینمسردار حسینم

در پای سمندت سر و جان کردمی ایثارپیش از همه انصار

بودی اگرم رخصت پیکار حسینمسردار حسینم

نگذاشتمی پنجه گشودن پی آورددر پهنه ناورد

با شیر نیستان سگ بازار حسینمسردار حسینم

کی راست چمیدی به حرم چهره به خون رنگاز معرکه جنگ

گلگون تو با زین نگونسار حسینمسردار حسینم

دادم به گرفتاری اعدا زن و فرزندچه خویش و چه پیوند

تا دوده عزت نشدی خوار حسینمسردار حسینم

طول املم بر به فدای تو چو دل بستکوته نکنم دست

تا جان نکنم در سر این کار حسینمسردار حسینم

تو کشته و من زنده سزد تا به قیامتبر وجه غرامت

بنشینم اگر روی به دیوار حسینمسردار حسینم

تنها نه من این مایه بد و نیک که هستندیک رشته گسستند

در ماتم تو سبحه و زنار حسینمسردار حسینم

با ما ز سرشک مژه وین آه فلک گردپیداست چه ها کرد

اندوه تو پنهان و پدیدار حسینمسردار حسینم

در وقعه کبری که زند زال به دستانشهروزه به سامان

غافل مشو از بهمن قاجار حسینمسردار حسینم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره مقام و شخصیت سردار حسین (که اشاره به حضرت حسین بن علی دارد) و تأثیر عروج او بر زندگی و احساسات مردم است. شاعر با شیوایی به بیان درد و رنج ناشی از فقدان او می‌پردازد و تأکید می‌کند که اندوه او نه تنها در دل پیامبران و شهدا بلکه در جان همه مردم وجود دارد. عزت و شرافت حسین و جان‌فشانی‌های او در جنگ بررسی شده و شعر نشان‌دهنده عشق و ارادت به اوست. در نهایت، شاعر به پیوندی که میان خود و حسین برقرار است اشاره کرده و می‌گوید که حتی در سوگ او، پیوندهای انسانی و روحانی برقرار است.