شمارهٔ ۳۶

۳۰ بیت

شکوه از چرخ ستمگر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

گله از گردش اختر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

غم عباس بلاکش چکشم گر نکشمچکشم گر نکشم

ناله بر حسرت اکبر چه کنم گر نکنمچکنم گر نکنم

شیرمردان ولایت همه چو آهو بچگانچنگ فرسود سگان

گله ز اهمال غضنفر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

رنج ناکامی قاسم چه برم گر نبرمچه برم گر نبرم

یاد محرومی اصغر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

موج خون بر طرف افکند چو ناچیز صدفدر دریای نجف

دیدگان لجه گوهر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

آه بر خواری خواهر چه کشم گر نکشمچه کشم گر نکشم

گریه در سوک برادر چه کنم گر نکنمچکنم گر نکنم

آنچه بر آل علی کینه و عدوان وعنادرفت ز اولاد زیاد

داوری پیش پیمبر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

سنگ از این غایله بر دل چه زنم گر نزنمچه زنم گر نزنم

خاک از این واقعه بر سر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

تن شاهی که فراز فلکش پای گهستخفته بر خاک رهست

خاک با چرخ برابر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

سر به زنجیر اسیری چه دهم گر ندهمچه دهم گر ندهم

گردن آماده چنبر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

کودکان بسته زنجیر و زنان خسته بنددختران در به کمند

التجا جانب مادر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

دل به بیداد اعادی چه نهم گر ننهمچه نهم گر ننهم

صبر برغارت لشکر چه کنم گر نکنمچکنم گر نکنم

هر قدم زخمه دیگر چه خورم گر نخورمچه خورم گر نخورم

هر نفس ناله دیگر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

میل در دیده از این غم چه کشم گر نکشمچه کشم گر نکشم

نیل از این عارضه در بر چکنم گر نکنمچکنم گر نکنم

والی هیچ بها را که در این خیل رهی استسر صاحب کلهی است

خاکپای تواش افسر چه کنم گر نکنمچکنم گر نکنم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر، شعری حماسی و عاشورایی است که شاعر از درد و رنج اهل بیت (علیهم السلام) و مصایب وارده بر آن‌ها در واقعه عاشورا سخن می‌گوید. شاعر با تکرار سوالاتی از این دست که "چکنم گر نکنم" به بیان شکایت و غم خود می‌پردازد و به مصائب یاران امام حسین (ع) مانند عباس، اکبر، قاسم و اصغر اشاره می‌کند. همچنین، او به احساسات خواهران و مادران آن‌ها و مقاومت در برابر ظلم و ستم ذوالجلال می‌پردازد. شعر به نوعی ندا سر می‌دهد که در برابر این مصائب چه اقدامی باید انجام داد، و در نهایت با احساسی از ناامیدی و اندوه از وضعیت آل علی و غارت و بی‌عدالتی در جامعه حکایت دارد.