شمارهٔ ۸۹

۱۱ بیت

فرق است زنخشب که مه از چاه بر آیدبا خلخ رویت که چه از ماه بر آید

هرگز نکند آنکه کند ناوک مژگانآه سحری کز دل آگاه بر آید

گر روز قیامت به سر زلف تو بندندبا طول شب هجر تو کوتاه بر آید

کاهیده تنم دید و به سنگین دلش افزودخود کوه ندیدیم که از کاه بر آید

با گندم خالت که دو کونش به جوی نیستصد خرمن پرهیز به یک کاه بر آید

با شیر فلک پنجه زنم گر زلب دوستباریم خطاب سگ در گاه بر آید

آهن دلئی بایدت ای سینه ز تیرشباشد که تمنای تو دل خواه بر آید

زاهد چه عجب گربه حیل دست ز ما برداز شیر کجا شیوه روباه بر آید

گر سایه خان ظل هما نیست سبب چیستکافتاد اگر خود به گدا شاه بر آید

بدر امرا شحنه که از رشک ضمیرشهر صبحدم از سینه مهر آه بر آید

یغما و فرو رفته روانی ز غم آن نیزبس بی رمقی گاه نه و گاه بر آید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مقایسه زیبایی و جذابیت زنخسار و خلخال معشوق با دیگر زیبایی‌ها و مسایل روحی و عاطفی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که زیبایی‌ها و احساسات عمیق ناشی از عشق، قابل مقایسه با هیچ چیز دیگری نیستند. او به مشکلاتی که عشق و دوری از معشوق ایجاد می‌کند، اشاره می‌کند و عقیده دارد که این مشکلات و احساسات عمیق بر هر چیز دیگری غلبه دارند. در نهایت، شاعر به زیبایی و تاثیر عشق بر روح و جسم انسان می‌پردازد و می‌گوید که این تجربه‌ها عمیق‌تر و سنگین‌تر از آنچه به نظر می‌رسد، هستند.