شمارهٔ ۱۰۸
چه شد که خانه به غیر از شرابخانه ندارمدر این دیار غریبم غریب و خانه ندارم
زمانه مسکنتم داد و خوشدلم که به کویشپی گدائی از این خوبتر بهانه ندارم
قیاس کن ز دل پاره پاره ضرب خدنگشدرست تر به درستی از این نشانه ندارم
سپاه خط به شبیخون مخزن لب لعلشکشیده صف چه کنم لشکر و خزانه ندارم
به پای من منویس ای فقیه صادر دستارکه گر سرم بری امکان این سرانه ندارم
به خاکپای سگانت قسم که هیچ تمنابه غیر سجده بر آن خاک آستانه ندارم
هوای خانه صیاد و دام کرده چنانمکه ذوق گلشن و پروای آشیانه ندارم
خطاب مولی و مهر عوام و سود سبوقهچه کام ها که ز سالوس زاهدانه ندارم
مرو زمانه فدایت زمان دیگرم از سرکه تا زمان دگر تکیه بر زمانه ندارم
ز درد دل بخراشد خروش ناله یغمابه آنکه گوش به آواز این ترانه ندارم