مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
۶٬۰۰۰ شعر در این وزن.
اقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۴۴ - جهان را محکمی از امهات استاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۴۵ - مرا داد این خرد پرور جنونیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۴۶ - خنکن ملتی کز وارداتشاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۴۷ - اگر پندی ز درویشی پذیریاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۴۸ - ز شام ما برونور سحر رااقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۴۹ - چه عصر است این که دین فریادی اوستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۰ - نگاهش نقشبند کافری هااقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۱ - جوانان را بدموز است این عصراقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۲ - مسلمان فقر و سلطانی بهم کرداقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۳ - چه گویم رقص تو چون است و چون نیستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۴ - در صد فتنه را بر خود گشادیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۵ - برهمن را نگویم هیچ کارهاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۶ - نگه دارد برهمن کار خود رااقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۷ - برهمن گفت برخیز از در غیراقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۸ - تب و تابی که باشد جاودانهاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۵۹ - ز علم چاره سازی بی گدازیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۰ - بهن مؤمن خدا کاری ندارداقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۱ - ز من گیر این که مردی کور چشمیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۲ - ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟اقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۳ - ادب پیرایه نادان و داناستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۴ - ترا نومیدی از طفلان روا نیستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۵ - به پور خویش دین و دانشموزاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۶ - نوا از سینه مرغ چمن برداقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۷ - خدایا وقتن درویش خوش باداقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۸ - کسی کو «لا اله» را در گره بستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۶۹ - چو می بینی که رهزن کاروان کشتاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۰ - جوانی خوش گلی رنگین کلاهیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۱ - شتر را بچه او گفت در دشتاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۲ - پریدن از سر بامی به بامیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۳ - نگر خود را بچشم محرمانهاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۴ - نهنگی بچه خود را چه خوش گفتاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۵ - تو در دریا نئی او در بر تستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۶ - نه از ساقی نه از پیمانه گفتماقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۷ - بخود باز او دامان دلی گیراقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۸ - حرم جز قبله قلب و نظر نیستاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۷۹ - حضور عالم انسانیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۰ - بیا ساقی بیارن کهنه می رااقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۱ - یکی از حجرهٔ خلوت برونیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۲ - زمانه فتنه ها ورد و بگذشتاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۳ - بسا کس اندوه فردا کشیدنداقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۴ - چو بلبل نالهٔ زاری نداریاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۵ - بیا بر خویش پیچیدن بیاموزاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۶ - گله از سختی ایام بگذاراقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۷ - کبوتر بچه خود را چه خوش گفتاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۸ - فتادی از مقام کبریائیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۸۹ - خوشا روزی که خود را باز گیریاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۹۰ - تو هم مثل من از خود در حجابیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۹۱ - چه خوش گفت اشتری با کره خویشاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۹۲ - مرا یاد است از دانای افرنگاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۹۳ - الا ای کشته نامحرمی چند