شمارهٔ ۶۴ - در حق اتسز

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابتوام۵ بیت

خدایگانا ، سی سال شد که من بنده غلام صدر توام ، مادح جناب توام

بشرق و غرب جهان ، هر کجا کشی رایتمنم نخست که در خدمت رکاب توام

پس از لطایف صنع خدای عز و جلچنانکه هستم زنده بنان و آب توام

ز قول و فعل من آخر چه در وجود آمد؟که مستحق سؤال تو و جواب توام

ملوک دهر ندارند باعتاب تو تابمن ضعیف چه اندر خود عتاب توام؟

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به خداوند اشاره می‌کند و از بندگی و خدمت خود به او در طول سی سال سخن می‌گوید. او خود را غلام و مادح خدا می‌داند و می‌گوید که هر جا که پرچم خدا برافراشته شود، او اولین کسی است که در خدمت او خواهد بود. او همچنین به لطافت‌های آفریدگار اشاره کرده و می‌گوید که خود را از ساخته‌های او می‌داند. شاعر از این که در مورد او سوالی از جانب خدا شود، ابراز شگفتی می‌کند و به ضعف خود در مقایسه با قدرت و عظمت خدا اشاره می‌کند. در نهایت، به این موضوع می‌پردازد که پادشاهان زمان قادر به تحمل عظمت خداوند نیستند و او در مقابل خداوند احساس کوچکی می‌کند.