شمارهٔ ۳
ای راحت عیش ها وصالتمقصود همه جهان جمالت
ای محنت عاشقان فراقتوی نعمت مفلسان وصالت
ای پردهٔ نقشِ حسن، زلفتوی دانهٔ دام عشق خالت
ماه شب چهارده بهخوبیناقص بر آیت کمالت
پالوده تن من از فریبتفرسوده تن من از محالت
ای حال دلم تباه بی توچون حال دلم مباد حالت
نی نی ، که مراست تازه عیشیدر سایهٔ دولت خیالت