بخش ۷۹ - در تفسیر این آیت که فمنکم کافر و منکم مؤمن هم کفر و ایمان در تو مضمر است، و هم زمینی و هم آسمانی تا آخر الامر کدام صفت غالب شود که الحکم للغالب
در تو جمع است کفرو هم ایمانگشت مضمر فرشته هم شیطان
در نبی گفت تا شوی موقنکه توئی کافر و توئی مؤمن
بنگر زین دو کیست عالیترسر که افزونتر است یا شکر
هر کدامین که بر تو شد غالباز شمار و ل ی تو ای طالب
سر میزان همین بود میداننقد در خود ببین بنسیه ممان
غالب اندر درم چو نقره بوددر شمار درم روانه بود
ور بود غالب درم مس بدپیش صراف خوار باشد و رد
پس یقین شد که حکم غالب راستزانکه مغلوب از شمار فناست
نبود این حدیث را آخرشرح کن تا چه کرد آن فاخر