بخش ۲۶ - در گفتگوی شیرین با فرهاد و تعریف کوه بیستون و مأمور نمودن فرهاد به کندن کوه بیستون
خوش آن بیدلی که عشقش کافر ماستتنش در کار جانان رنج فرساست
گرش از کارها معزول سازدبه کار خود ورا مشغول سازد
چو دست او فرو شوید ز هر کاربرآرد بر سر کارش دگر بار
که چون جان باشدش مشغول تن نیزشود این عشق سازی در بدن نیز
تنش چون جان چو آن غم در پذیردسراپای وجودش عشق گیرد
که چون خورشید جان بر جسم تابدمزاجش نیز طبع عشق یابد
شود از آفتاب عشق جانانتن چون سنگ او لعل بدخشان
چو سنگ او نباشد مانع خوربه بیرون بر زند عشق از درون سر
همه عالم فروغ عشق گیرددر و دیوار نورش در پذیرد
چو عکسش بر در و دیوار بیندبه هر جا رو نماید یار بیند
چو فرهاد از پی خدمت کمربستکمر در عهدهٔ اینکار دربست
به گلگون بر نشست آن سرو آزادچو سایه در پیش افتاد فرهاد
چنین رفتند تا نزدیک کوهیخجسته پیکری ، فرخ شکوهی
یکی کوه از بلندی آسمان رنگازو خورشید و مه را شیشه بر سنگ
هزاران چون مجره جویبارشهزاران جدی و ثور از هر کنارش
به از کهف از شرافت هر شکافشهزاران قله همچون کوه قافش
نشیب او به گردون رهنما بودفرازش را خدا داند کجا بود
در او نسرین گردون بس پریدهولی بر ذرهاش راهی ندیده
شده با قلعه او سدره همدوشسپهر از سایهٔ او نیلگون پوش
مدار آسمان پیرامن اوکواکب سنگهای دامن او
به سختی غیر این نتوان ستودشکه تاب تیشه فرهاد بودش
وگر جویی نشان از من کنونشبود شهرت به کوه بیستونش
اشارت رفت از آن ماه پریزادکه آن کوه افکند از تیشه فرهاد
مگر کوه وجود کوهکن بودکه او را کوه کندن امر فرمود
که یعنی خویش را از پا دراندازوزان پس با جمالم عشق میباز
اگر خواهی به وصلم آشناییمرا جا در درون جان نمایی
ترا کوهی شدهست این وهم و پندارمرا خواهی ز راه این کوه بردار
نیم دد تا به کوهم باشد آرامکه در کوه است مأوای دد ودام
مگر باشد به ندرت کوه قافیکز او سیمرغ را باشد مطافی
وزان پس گفت کز صنعت نماییچنان خواهم که بازو بر گشایی
به ضرب تیشه بگشایی ز کهسارنشیمن گاه را جایی سزاورا
برون آری به تدبیر و به فرهنگرواق و منظر و ایوانی از سنگ
به نوک تیشه از صنعت نگاریتمنای دل شیرین برآری
هر آن صنعت که با خشت و گل آیدترا از سنگ باید حاصل آید
نمایی در مقرنس هندسی رافزایی صنعت اقلیدسی را
چنان تمثالها بنمایی از سنگکه باشد غیرت مانی و ارژنگ
اگر چه دانم این کاریست دشوارنباشد چون تویی را درخور این کار
ولی در خیل ما حرفی سرایندکه مردان را به سختی آزمایند