شمارهٔ ۱۵۶
بتان که اهل تعلق به قید شان بندندغریب سخت دلی چند سست پیوندند
تهیهٔ سبب گریههای چون زهر استشکر فشانی اینان که در شکر خندند
در این جریده افسوس رنگ معنی نیستچنین نگاشته مطبوع صورتی چندند
به رود نیل فکندند دیدهٔ پدرانجماعتی که از ایشان بهینه فرزندند
فغان که نغمه سرایان گل نیند آگهکه هست رنگی و بویی بدانچه خرسندند
حقوق خدمت سد ساله لعب اطفال استبه کشوری که در آن کودکان خداوندند
ز شور این نمکینان جز این نیاید کارکه بر جراحت وحشی نمک پراکندند