بخش ۶ - صفت عطّاران
عطارانش عبیر بویندهر چند که پیر و نافه مویند
گر چاره ی ضعف قلب خواهیانداز به کودکان نگاهی
بوشان به دماغ داده ترطیبمو بر سرشان چو سنبل الطیب
آن تندیشان ز نازنینیدلخواه چو طعم دارچینی
تقصیر تو را به رو نیارندطفلند ولیک صبر دارند
زان قوم اگر گدا اگر شاهخواهند دوای قوّت باه
بان از کفشان ز زود نفعیبخشیده خواص قرص افعی
زیشان دارد خرید کافورخاصیت ماهی سقنقور
دل را به جفای خویش هر یکدوزند به میخ های میخک
از پرتو آن رخ چو گلنارهستند ز بس که گرم بازار
شد در کف شان خیار چنبرمانند عصای کور پر زر
بر عارض شان ز خط پیچانهر خال نموده تخم ریحان
دل ها چون هیل، ازان لب مُرخالی ز حیات و از کّره پُر
از روی عرق فشان شیرینهر یک دارند ماه پروین
با اهل دل اختلاط ایشانمانند سریشم است چسبان
از حسرتشان اسیر دل ریشخاییده چو مصطکی لب خویش
زینان مطلب، اگر بود کیسبا پیرانست لحیة التیس