بخش ۴ - صفت بزّازان
بزّازانش حریر خویندماننده ی نافه مُشک بویند
از حسن، جمالشان بهار استدکّان ز متاع، لاله زار است
بنموده به چشم شوق بلبلهر تَنگِ متاع، غنچه ی گل
بر روی هم آن متاع الوانچون قوس قزح عیان ز دکّان
تیر گز شان کمان ندیدهصد بیدل را به خون کشیده
از ما چو نسیه دل خریدندخط ها بر گزه از آن کشیدند
انگشت گزیده از فسوس استیا مفرده ی حساب بوس است