شمارهٔ ۳
دل بی تو تمنا نکند کوی منا رازیرا که صفایی نبود بی تو صفا را
چون حسن و جمال تو بود موهبت از حقدیدار تو توجیه کند روز لقا را
روشن شود از پرتو انوار حقیقتاز لوح دل ار پاک کنی رنگ ریا را
البته دمی منحرف از قبله نگرددهرسوی بگردانی اگر قبلهنما را
شک نیست که باشد اگرت دیده حقبینهرجا نگری مینگری وجه خدا را
در عاشقی و مهر و وفا بایدت ای دوستآموخت ز جانباختگان رسم وفا را
از نای تو بر گوش رسد نغمه توحیدچون وحدت اگر ساز کنی شور و نوا را