شمارهٔ ۱۹
مقصد من، خواجه، مولای من استتوشه من نیز تقوای من است
در مناجاتم چو موسی با الهخلوت دل طور سینای من است
می روان مردهام را زنده کردآری آری می مسیحای من است
گاهگاهی این رکوع و این سجودکلمینی یا حمیرای من است
دامن تدبیر را دادم ز دسترشته تقدیر در پای من است
حسن لیلی جز یکی مجنون نداشتعالمی مجنون لیلای من است
نفی من شد باعث اثبات منخواجه در لای من الای من است
نشاۀ ناسوتم اندر خور نبودعالم لاهوت ماوای من است
نام نیکت ذکر صبح و شام ماستیاد رویت ذکر شبهای من است
ره به خلوتگاه وحدت یافتموحدتم فوق گمان جای من است