شمارهٔ ۱۵

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: ات۷ بیت

عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذاتشد ز میان غیر ذات جمله فعل و صفات

هر من و مایی که هست می‌رود اندر میانچون که به آخر رسید سلسله ممکنات

دست ز هستی بشوی تا شودت روی دوستجلوه‌گر از شش جهت گرچه ندارد جهات

همرهی خضر کن در ظلمات فناور نه به خود کی رسی بر سر آب حیات

هر که به لعل لبش خضر صفت پی بردیافت حیات ابد رست ز رنج ممات

سر به ارادت بنه در قدم رهرویکز سخن دلکشش حل شودت مشکلات

بعد چهل سال زهد وحدت پرهیزکارترک حرم کرد و گشت معتکف سومنات

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن درباره عشق و روحانیت است. شاعر می‌گوید که عشق واقعی انسان را از غیر خود و صفات دنیوی رها می‌کند و به سوی ذات پاک می‌کشاند. هر فردی که به جستجوی حقیقت می‌پردازد در نهایت به خدا می‌رسد. او تأکید می‌کند که برای رسیدن به محبوب حقیقی باید از خودخواهی دست برداشت و به همراهی با راهنمایان معنوی مانند خضر پرداخت. این مسیر معرفتی، انسان را به درک زندگی ابدی و رهایی از رنج می‌برد. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که حتی پس از سال‌ها زهد و پرهیز، عشق به خداوند می‌تواند انسان را به درک عمیق‌تری برساند.