شمارهٔ ۳۳ - در نوشدن گلدسته و گنبذ روضه یی
دارای جهان ناصر دین «شاه سلیمان »آن رتبه ده تخت و، برازنده افسر
آن حامی اسلام، که پیوسته رخ دیناز پشتی او، آینه سانست منور
در کشتی، اگر یاد کند کس ز وقارشکشتی نشود بارکش منت لنگر
تا بیند از آن صورت احوال جهان رااز رای منیر آینه دارد، چو سکندر
آن خسرو عادل، که برافروخت چراغشاز مشعله نسبت فرزندی حیدر
اخلاص شعاری، که بمعماری حکمشآباد شد این کاخ فلک مرتبه دیگر
گردید دگر بار بلند این خور تابانآفاق شد از پرتو آن باز منور
چون نامه خود در دو جهانست سیه روآن را که نباشد رخ اخلاص بر این در
گلدسته این قبه دگر گشت فلک ساچون نخل دعائی که از این روضه کشد سر
این گنبذ پرنور چو نوشد، پی تاریخدل گفت که:«معمور شد این قبه انور»!