پرش به محتوا

گنج

گنج›واعظ قزوینی›ابیات پراکنده›شمارهٔ ۹۴

شمارهٔ ۹۴

۱ بیت

بر سرم از بس هوای آن پریوش پا فشردصورتم چون عکس در آیینه زانو نشست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و آرزوهایش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چقدر به محبوبش فکر می‌کند و این تفکر موجب شده که حالتی از ناتوانی و ضعف به او دست بدهد، به‌طوری‌که صورتش به زمین می‌افتد. این احساسات نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و تأثیر عمیق آن بر روح و جسم شاعر است.

پیشینشمارهٔ ۹۳ پسینشمارهٔ ۹۵

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی