گنج

شمارهٔ ۶

ز درویشان بی‌قدر است رفعت اهل دولت راز پهلوی پری یابد هما اوج سعادت را
کشد دریای رحمت، تنگ چون مادر در آغوشتبرون کن از سر خود چون حباب این باد نخوت را