پرش به محتوا

گنج

گنج›واعظ قزوینی›ابیات پراکنده›شمارهٔ ۳۶

شمارهٔ ۳۶

قافیه: ادما۱ بیت

چون نلرزد بر سر دستش، دل ناشاد ما؟بهله از خون شکاری میکند صیاد ما!

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس دلشکستگی و درد عاطفی اشاره دارد. شاعر به صیادی تشبیه می‌کند که به خاطر شکار خونین دل مخلوقی را می‌سوزاند، و نشان می‌دهد که دل ناشاد انسان‌ها در مقابل سختی‌ها و دردها نباید بلرزد. مفهوم کلی بیانگر این است که در مواجهه با مشکلات، باید مقاوم و استوار بود.

پیشینشمارهٔ ۳۵ پسینشمارهٔ ۳۷

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی