پرش به محتوا

گنج

گنج›واعظ قزوینی›ابیات پراکنده›شمارهٔ ۲۱۱

شمارهٔ ۲۱۱

۱ بیت

ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردمچو اشک شمع در هر گام میگیرم سر راهش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از شدت احساساتش می‌گوید که هر لحظه با آتش عشق خود گرما و شعله‌ای را به وجود می‌آورد. او همچون اشک شمع، در مسیر عشقش دچار غم و اشک می‌شود.

پیشینشمارهٔ ۲۱۰ پسینشمارهٔ ۲۱۲

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی