پرش به محتوا

گنج

گنج›واعظ قزوینی›ابیات پراکنده›شمارهٔ ۲۰۲

شمارهٔ ۲۰۲

قافیه: از۱ بیت

نفست از طول امل چند بود در تک و تاز؟مرس این سگ دیوانه کنی از چه دراز!؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این دو بیت نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و تردید شاعر از توانایی خود در برابر مشکلات و چالش‌هاست. او به نوعی خود را با سگی دیوانه مقایسه می‌کند که در تلاش است، اما به نظر می‌رسد که امید و انرژی او به پایان رسیده است. شاعر به طولانی شدن این وضعیت اشاره دارد و از وضعیت نامساعد خود ابراز نارضایتی می‌کند.

پیشینشمارهٔ ۲۰۱ پسینشمارهٔ ۲۰۳

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی