شمارهٔ ۷۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: لما۶ بیت

شده با نیک و بد آیینه دل خوش گل ماخویش را بشکند آنکس که خورد بر دل ما

سرکشی بسکه به ما خسته دلان دشوار استسبحه سان سر نزند دانه ما از گل ما

سخن از آتش رخسار کسی میگذردمی توان شمع برافروختن از محفل ما

خون ما سخت برو جست دم تیغش رازخم، برخیز و حلالی طلب از قاتل ما

ابر سودای جنون، بارش فیضی ننمودمزرع دانه زنجیر نشد تا گل ما

عمر بگذشت و، ز ما هیچ نیامد واعظسبز ازین آب نشد مزرع بی حاصل ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج دل عاشقانی می‌پردازد که از نیک و بد زندگی و عشق خود رنج می‌برند. شاعر می‌گوید کسی که دلش را می‌شکند، خود را به خطر می‌اندازد و پرچم عشق را در دل خسته‌ی دیگران به اهتزاز درمی‌آورد. زندگی عاشقانه، با همه‌ی دشواری‌ها و ناملایماتش، مانند دانه‌های تسبیح است که از هم نمی‌افتند. همچنین شاعر به آتش عشق و تاثیرات آن اشاره می‌کند و از زخم‌های عمیق و ناشناخته‌ی عشق می‌گوید. در نهایت، به ناامیدی از وعاظ و راهنمایان زندگی پرداخته و به بی‌حاصلی زندگی در شرایط کنونی اشاره می‌کند.