شمارهٔ ۶۱
قرب حق جویی؟ رضا جو باش خلق الله رانیست غیر از طاق دلها راه، آن درگاه را
تا شود آگاه از احوال هر نزدیک و دوربرفراز تخت از آن جا داده ایزد شاه را
میتواند ناله یی دودش رساندن برفلکگر به مه سایی ز حشمت قبه خرگاه را
با خیال دوست عمری همنشینی کرده استکی غم دنیا بسر گنجد دل آگاه را
گشته راحت رنج تنهایی مرا از جور خلقدیدن اخوان به چشمم کرده یوسف چاه را
تا به کی واعظ شوی پامال سرکوب خسان؟ساز محراب سجود خویش آن درگاه را