شمارهٔ ۵۶۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: لچهمیخندی۶ بیت

پسند دوست نبود خود پسندیمن و بیچارگی و دردمندی

قدم مگذار از پستی ببالاکه بد افتادنی دارد بلندی!

ز حق چشم دلت را بسته دنیاکه باشد کار جادو چشم بندی

نباشد چون گلاب و گل گواهیکه ریزد آبرو از هرزه خندی

گریزانند پاکان ز اهل دولتکند پهلو تهی، آب از بلندی

چه آسان خویش را واعظ بصد عیبپسندیدی باین مشکل پسندی!

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به انتقاد از خودپسندی و اهمیت نفی آن می‌پردازد. او بر این نکته تأکید می‌کند که تکیه بر جاه و مقام دنیوی می‌تواند به پستی و سقوط منجر شود. دنیا انسان‌ها را به وسیله جادو و فریب‌هایش کور می‌کند و به این ترتیب، افراد را از حقیقت دور می‌سازد. شاعر به تمسخر کسانی می‌پردازد که در ظاهر خود را نیکوکار و موجه نشان می‌دهند، در حالی که با عیوب زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند. در نهایت، او به پاکان اشاره می‌کند که از اهل ثروت و مقام دوری می‌کنند که در این وضعیت، آبرو و شخصیت خود را حفظ کنند.