شمارهٔ ۵۵۹

قافیه: انمزه۷ بیت

ز حیرت تو، کسی گردش از کباب ندیدهبه پیش لعل لبت، رنگ در شراب ندیده

دلم ز دوست بجز تندی و عتاب ندیدهبغیر سیل کس این خانه خراب ندیده

ز بیم شحنه خوی تو در دیار محبتکسی جز از غم هجر تو بیحساب ندیده

ز پای تا بسرت آنچنان پر سا ز خوبیکه سرمه جای در آن چشم نیم خواب ندیده

چه اعتماد بحرفی، که آن ز فکر نخیزدکه زود میگسلد، رشته یی که تاب ندیده

چو نو نیاز به دولت رسید، شور برآردچو آب دید، خروشد سفال آب دیده

بغیر آن قد شمشاد، نیست در دل واعظچو شانه غیر الف، کس درین کتاب ندیده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عمیق شاعر نسبت به عشق و زیبایی می‌پردازد. او از حیرت و شگفتی خود نسبت به چهره محبوب سخن می‌گوید و می‌گوید که هیچ کس در زندگی خود، زیبایی او را به این شکل ندیده است. شاعر از درد و رنج ناشی از جدایی از محبوب و تندی رفتار دوست نیز یاد می‌کند. او به تجربه‌اش از عشق و محبت اشاره دارد و می‌فهماند که در این دنیای پر از افکار و احساسات، تنها عشق واقعی قابل اعتماد است. در نهایت، شاعر به زیبایی و شکوهمندی محبوب خود اشاره می‌کند و تأکید می‌ورزد که در دل او غیر از عشق، هیچ چیز دیگری جا ندارد.