شمارهٔ ۵۴۴
از آنم کم، که گویم شکر احسان زیاد توهمینم بس که گاهی میکشم آهی بیاد تو
تویی شاه من و، امید گاه من، پناه منمنم مست تو، هشیار تو، غمگین تو، شاد تو
جوانبختان عشقت، فارغند از محنت پیریبود در کیسه هر عمری، که گردد صرف یاد تو
ز هرکس کام دل جستم، ندیدم غیر ناکامیتو کام ما بده یارب، که باشد داد داد تو
بخود دلبستگی، قفل در فیض است بر رویمکلید آن قفل محکم را،نباشد جز گشاد تو
خداوندا، بلطف خویشتن دریاب واعظ راکه هست او بنده بیدست و پای نامراد تو