شمارهٔ ۴۸۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رلبزخمم۵ بیت

ز غم گر سوختم، نزدیک یار مهوش خویشمشدم خاکستر، اما همنشین آتش خویشم

بهر جا باشد او، من دور گرد آن سر کویمخیالش تا بدل جا کرده، من هجران کش خویشم

فلک را نیست جرم،این اضطراب از خویشتن دارمدر این مجمر شرار آسا سپند آتش خویشم

چو حرف وصل گوید، خویش را دور افگنم اولبرای صید مطلب تیر روی ترکش خویشم

سراپا گرچه واعظ هستیم باشد ازو، لیکنشررسان در فلاخن، از فروغ آتش خویشم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد جدایی است. شاعر از آتش عشق و دلتنگی خود صحبت می‌کند و اینکه اگرچه در کنار معشوقش سوخته است، اما همچنان در آتش عشق باقی خواهد ماند. او به دوری معشوق اشاره کرده و می‌گوید که همیشه در جستجوی اوست. همچنین از اضطراب و آشفتگی ناشی از این جدایی می‌نالد و به وجود خود به عنوان یک واعظ اشاره می‌کند که در عین سرورو روشنی، هنوز از آتش عشق و شور احساساتش فرار نمی‌کند. در کل، شعر حاکی از عواطف عمیق و پیچیده‌ی انسانی است که بر اثر عشق و جدایی به وجود آمده است.