شمارهٔ ۴۳۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ابوعظ۷ بیت

به پنج روزه حیاتست اعتبار غلطنه یک غلط دو غلط، بلکه صد هزار غلط!

گذشت آنکه شکفتی دل از بهار و خزانبود دگر طمع آن ز روزگار غلط!

طلب مکن ز جوانان کمال پیران راکه هست خواستن میوه از بهار غلط!

بدست باز فراغ و، بدشت صید عملبود گذشتن ازین دشت، بی شکار غلط!

رسید سیل علایق عنان گسسته و، هستمتاع دل نکشیدن به یک کنار غلط!

بود معارضه با ما به یک دو مصرع پوچچو تاختن به صف از طفل نی سوار غلط!

زباغ عمر گل بندگی بچین واعظنشستن است دگر دست در نگار غلط

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از عمر کوتاه و بی‌ارزش زندگی اشاره دارد و به اشتباهات مکرر بشر در جستجوی کمال و خوشبختی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که نمی‌توان از جوانان انتظار داشت که تجربه و کمال پیران را داشته باشند و اینکه امید به دست آوردن موفقیت‌های بزرگ بدون تلاش واقعی، اشتباه است. همچنین، او به ناامیدی از دستاوردهای بی‌نتیجه در زندگی و تلاشی که به نتیجه نمی‌رسد، اشاره می‌کند و در نهایت به اهمیت استفاده از فرصت‌ها و غنیمت شمردن لحظات زندگی می‌پردازد.