شمارهٔ ۴۰۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: برخیز۸ بیت

یار طفلست و،ره کوچه نجسته است هنوزاز لبش خط سخن خوب نرسته است هنوز

نیست دندان که نمایان شده از لعل لبشهست طفل و، دهن از شیر نشسته است هنوز

صرصر آه جگر سوز دل از کف شده ییاز رخش بند نقابی نگسسته است هنوز

نرسیده است بدامان لبش دست هوسچهره اش جز عرق شرم نشسته است هنوز

رسم دلجویی عشاق نیاموخته استره سوی خانه آیینه نجسته است هنوز

خاک بازی، نه رخش را بغبار آلوده استگرد راه عدم از چهره نشسته است هنوز

در دلش مغز وفا نیست هنوز از خامینونهال است و ثمر خوب نبسته است هنوز

پیر شد واعظ و، دیگر سخنش طفلانه استاز دل این گرد هوس پاک نشسته است هنوز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیف و تصویرسازی از یک طفل است که هنوز به مرحله بلوغ و تجربه‌های زندگی نرسیده است. شاعر به زیبایی و معصومیت او اشاره می‌کند و بیان می‌کند که کودک هنوز در دنیای ساده و بی‌تجربه خود زندگی می‌کند. او دندان ندارد و هنوز از شیر مادر تغذیه می‌کند، و عواطف و احساسات عمیق را نچشیده است. شعر به وضوح نشان می‌دهد که معصومیت و خامی این کودک او را از درک واقعیات زندگی دور نگه داشته است. همچنین شاعر به ناکامی‌ها و نا رسیده‌گی‌های او اشاره می‌کند و از خلوطی از ناامیدی و امید در دلش سخن می‌گوید. در نهایت، به صورت نمادین، تحولات زندگی و فرایند رشد را به تصویر می‌کشد.