شمارهٔ ۳۱۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انکشند۶ بیت

این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشنداز پی وسعت روزی، نخود هرآشند

رفته دندان و، پی نقش و نگارند هنوزگویی این طفل مزاجان صدف نقاشند

جمله بینا به عیوب هم و، کور از هنرندهمه در شام سیه رویی خود خفاشند

عیب هم را همه چشمند و زبان، چون مقراضروز و شب همدم یکدیگر و، در پرخاشند

سینه ها، ز آتش کینها شده فانوس خیالرازها زان همه در پرده دلها فاشند

نه همین کلک تو واعظ گهرافشان شده استراست گویان همه با دیده گوهر پاشند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حریفانی می‌پردازد که در ظاهر نقش زاهدان و در باطن شبیه اوباش هستند و همواره در جستجوی روزی و رفاه هستند. آن‌ها به زیبایی‌های ظاهری اهمیت می‌دهند و هنوز به دنبال نقش و نگارهای دلپذیرند. با اینکه همگی به عیوب یکدیگر آگاهند، اما در هنر کورند و ناتوان. آن‌ها در شب مانند خفاش‌ها هستند و درگیری‌های درونی‌ خود را با هم دارند. دل‌هاشان پر از کینه است و رازها در دلشان پنهان مانده است. در نهایت، اشاره می‌شود که این به ظاهر واعظان، در واقع راست‌گو نیستند و همه به نوعی در زرنگی و فریبکاری درگیرند.