شمارهٔ ۳۰۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ند۶ بیت

تن بمحنت ده، اگر خواهی که گردی سربلندگر نیفتادی در آتش، اوج نگرفتی سپند

گوشواری نیست گوش هوش را به زین دو حرفلب بغیر حق مجنبان، دل بغیر حق مبند

صیدگاهست این جهان، من صید، صیادم اجلرشته عمرم کمند و، روز و شب چین کمند

چیست گیتی؟ کژدمی، عمر دراز ما، دمش!زهر مرگش هست نیش و، سال و ماهش بند بند

میکنی اوقات صرف، اما نمیگویی به چه؟میفروشی این متاع، اما نمیدانی به چند!

نی چنان افتاده واعظ در ره افتادگیکز دلش هم آه جانسوزی تواند شد بلند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان سختی‌های زندگی و ضرورت تحمل مشقت‌ها برای رسیدن به سربلندی و موفقیت می‌پردازد. شاعر می‌گوید که باید در درد و زحمت خود را به چالش کشید تا به اوج و کامیابی دست پیدا کرد. او به عدم توجه افراد به زمان و ارزش زندگی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که دنیا جایی است برای امتحان و هر لحظه از عمر ما مانند کمندی است که در دست تقدیر است. همچنین، او به واعظان و سخنرانان اشاره می‌کند که ممکن است در دام افتادگی گرفتار شوند و نتوانند حقیقتی را که در دل دارند، به خوبی بیان کنند. در کل، شعر تأکید می‌کند که زندگی نیازمند آگاهی، هدفمندی و تحمل سختی‌هاست.