شمارهٔ ۲۸۴
الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشدبگیتی حکم او چون آب احسانش روان باشد
سپهر سست تا برپاست، دست او قوی گرددجهان پیر تا برجاست، بخت او جوان باشد
زلال لطف او جاری، نشان تا هست از حاجتخدنگ حکم او کاری، ز گیتی تا نشان باشد
فلکسان دوستش، بر اوج عزت تا زمین پایدزمین وش دشمنش پامال غم، تا آسمان باشد
زبان تابا شدم در کام و، جان تابا شدم در تندعای دولتش واعظ، مرا ورد زبان باشد