شمارهٔ ۲۵۷

قافیه: ارکرد۵ بیت

چشم شوخم در رخ او خیرگی بسیار کردخط از آن رو خار بستی گرد آن گلزار کرد

مو بمو برداشت، انگشت، از خط مشکین رخشبا دل ما آنچه نازش کرده بود، اقرار کرد

خوش تماشائی است درگلزار حسن نو خطیخار هرجا گل کند، اینجا ولی گل خار کرد

نیست برگرد عذارش خط، که از طومار حسنحلقه نام خویشتن را آن گل رخسار کرد

سر زلفش در میان بود، آمد آن خط سر زدهعیش را بر واعظ بیچاره زهر مار کرد