شمارهٔ ۲۱۷

قافیه: رداحتیاج۷ بیت

رنگ سرخ آدمی را میکند زرد احتیاجروی گرم دوستان را، میکند سرد احتیاج

ای بسا روها که کرد از رنگ خجلت غازه دارکرده مردان را بسی نامرد، نامرد احتیاج!

ظاهر از سیمای نخل تشنه می گردد که چونچهره آزادگان را میکند زرد احتیاج

اره در پا ز آمد و رفت در دونان نهادنخل عزتها بسی از پا درآورد احتیاج

پیش صاحبدل که میداند زیان و سود خویشهست دلها را ز درمان بیشتر درد احتیاج

کیسه تا گردید پر، دل شد ز یاد حق تهیآنچه با ما بی نیازی کرد، کی کرد احتیاج!

لذت شهد قناعت را بکامش تا رساندواعظ ما را ز لذتها غنی کرد احتیاج

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تأثیر منفی نیاز و احتیاج بر انسان‌ها می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که نیازمندی‌ها چهره‌های انسان‌ها را می‌زرد کرده و روابط دوستانه را سرد می‌کند. همچنین این نیاز می‌تواند افراد را از لحاظ اخلاقی نابود کند و به آنها وجه ناپسند بدهد. با اشاره به تشنگی و رنج نخل، شاعر نشان می‌دهد که احتیاج چگونه می‌تواند عزت یک فرد را تحت تأثیر قرار دهد. او به دلسوزی صاحبدل اشاره می‌کند که می‌داند در زندگی، گاهی دل‌ها از درمان بیشتر به درد احتیاج دارند. در نهایت، شاعر به قناعت و نشانه‌های آن اشاره می‌کند که می‌تواند انسان را از لذایذ دنیا غنی کند و او را از نیاز به بی‌نیازی برساند.