شمارهٔ ۲۱
گر کنم تحریر احوال دل ناشاد راهمچو نی در هم بسوزد خامه فولاد را
غیر غمخواری بدشمن ناید از آزادگانشانه گردد ارّه ، گر بر سر نهی شمشاد را
تندخویان را نباشد جز کدورت حاصلینیست در کف غیر خاک از تندی خود باد را
چهرهای دیدم که صورت بنددار تصویر آنموی آتش دیده سازد خامه استاد را
گر دلت سخت است واعظ تن به سوز عشق دهزیر بار شعله نه این بیضه فولاد را