شمارهٔ ۱۵۲
قالیت، گرنه کار کرمان استزینت خانه سفره نان است
آب و جاروب خانه عاشقمژه تر، سرشک ریزان است
نیست باغی بدلگشایی خلقگل این باغ، روی خندان است
سبزه گلشن محبت راروی گرم آفتاب تابان است
خلق زنجیرسان چو بافت بهممیهمانخانه نیست زندان است
فرح آرد نهفتگی از خلقپسته در زیر پوست خندان است
مدعا عرض گشت، گریه کجاست؟کشته شد تخم، وقت باران است
نیست چین بر رخ تو از پیریبر وجود تو خط بطلان است
گوش بر ناله یی نمی بیندورنه واعظ هزاردستان است