شمارهٔ ۱۲۱

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: رداست۶ بیت

سر سبزی دل، به زهر درد استروسرخی عشق، رنگ زرد است

چیزی که گرفته خاطر مااز نعمت روزگار، درد است!

تا هست نفس، غبار غم هستتا می وزد این نسیم، گرد است

گفتن سخن نگفتنی راآواز شکست قدر مرد است

سهلست ز جان گذشتن امروزهرکس گذرد ز مال مرد است

یکتا گهر محیط هستی استواعظ آن کو ز جمله فرد است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان دردها و مشکلات زندگی می‌پردازد. سرسبزی دل به زهر درد اشاره دارد و نشان می‌دهد که عشق نیز می‌تواند به رنگ زرد و ناامیدی تبدیل شود. آنچه ما را غمگین می‌کند، مشکلات و چالش‌های روزگار است. غم و مشکلات تا زمانی که نفس می‌زنیم، وجود دارند. گفتن حقیقت‌های ناگفتنی کار سختی است و فقط مردان بزرگ توانایی آن را دارند. گذشتن از زندگی آسان به نظر می‌رسد، ولی گذشتن از مال و دنیاست که نشان از شجاعت دارد. در نهایت، تنها حقیقت ارزشمند در دنیا، وجود یک مروارید بی‌نظیر است که حقیقت را تنها یک فرد واقعی می‌داند.