شمارهٔ ۳ - بنای عدل

۶ بیت

الا ای پای بند مال دنیا!که بر رویت در دولت گشاده است

من و تو هر دومان از آب و خاکیمچه باد است این تو را بر سر فتاده است

تو با دولت اگر بر من کنی فخرکسی با دولت از مادر نزاده است

اگر با دولتت فخر است بر منمرا از فخر تو فخری زیاده است

خداوندی که عدل است و حکیم استبنای عدل را نیکو نهاده است

به قدر شان هر کس داد چیزیمرا دانش تو را دینار داده است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نقد وابستگی به مال و ثروت دنیا می‌پردازد. شاعر به افرادی که بر دارایی‌های خود فخر می‌فروشند، تذکر می‌دهد که همه ما از خاک و آب آمده‌ایم و در واقع هیچ‌کس با ثروت متولد نشده است. او بیان می‌کند که اگر کسی به دلیل مال و ثروتش بر او فخر کند، او دارای فضیلت‌های بیشتری است. همچنین شاعر بر اهمیت عدالت و حکمت خداوند تأکید دارد و می‌گوید که هر کسی باید به نسبت مقام و شان خود چیزی دریافت کند و او به جای مال، دانش را ارزشمندتر می‌داند.