بخش ۱ - ابیاتی از سرآغاز
زهی لطف سازنده آب و خاکبه رقص آور سبز طاووس تاک
مقام آفرین خمستان میترنم گشای گره زار نی
بلندی ده شیشه لعل کارهوایی کن ابر یاقوت بار
شب افزای مشعل دوانان ملسحرگه رسان چراغان گل
رقم پرور رقعه لاله هاورق شوی مجموعه ژاله ها
به چرخ آور باده لعل فامجواهرتراش نگین دان جام
نوازنده ارغنون زباننگارنده پرده های فغان
خدایی که ساقی و جام آفریدز بهر بط باده، دام آفرید
سبوی فلک گرچه بی دسته استبه سرپنجه فیض او بسته است
خم می چو قامت برافراختهسر خویش در راه او باخته
صراحی که خشک است پا تا به سرکند سجده اش، لیک با چشم تر
چو نی از مقام غمش یاد کردز هر بند، صد نغمه آزاد کرد
تر و خشک این بزمگه مست اوستبساط می عشق در دست اوست
چو کردار ساقی به دست خداستدهد گر قدح، می نخوردن خطاست
همان به که نوشم می خوشگواربه تکلیف ساقی درین نوبهار...