شمارهٔ ۷۶۰

۴ بیت

چشم من سوی تو، چشم تو به سوی دگریمن به روی تو ببینم، تو به روی دگری

ما چو طوطی ز نم جوی طبیعت سبزیمسبزه ما نخورد آب ز جوی دگری

پاکی دل به تو در سجده تسلیم چه سودنتوان کرد عبادت به وضوی دگری

گر سبوی خودم از دست رود بر سر آببه که چون دسته بچسبم به سبوی دگری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احوالات عاشقانه و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از عشق و شور و حال خود سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که نگاهش تنها به محبوب است، در حالی که محبوب به دیگری چشم دوخته است. او خود را به طوطی سبز طبیعت تشبیه می‌کند که از آب جوی دیگری بهره نمی‌برد. شاعر می‌گوید که حتی عبادت و پاکی دلش در پیش محبوب نتیجه‌ای ندارد، و اگرچه امکان جدا شدن از معشوق وجود دارد، ترجیح می‌دهد به اصل خود یعنی محبت وفادار بماند، حتی اگر سبوی سرشار از عشقش از دست برود. در کل، شعر بیانگر احساسات عمیق و ناامیدی در عشق است.