گنج

شمارهٔ ۷۲۰

۲ بیت
زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبحچون تو از موج نسیمش در پی مردن شدی؟
ای دل از بیم گناهت دوزخی در عرصه نیستمی گریزد از تو آتش، بس که تردامن شدی