شمارهٔ ۷۰۲ ۲ بیت بر دیده گذارم کف پایی که تو داریمالم به رخ زرد، حنایی که تو داری با آنکه شبم روز شد از آینه صبحدر خواب ندیده ست صفایی که تو داری