شمارهٔ ۶۷۰ ۲ بیت تو خود مهری، ولیکن با سیه روز غم عشقتچو خورشید درخشان، مهرورزیدن نمی دانی چو با من برخوری، از رنگ زردم می شوی آگهولی چون طفل اشک، احوال پرسیدن نمی دانی