شمارهٔ ۶۶۳ ۳ بیت دوران به آب می کرد، طرح ایاغ لالهبهر چه تر نباشد، دایم دماغ لاله؟ از بس که بی تو گشتند، خوبان باغ درهمآیینه رخ گل، گردید داغ لاله در حیرتم که چون سوخت، آن روی شعله ناکمپروانه سوز خود نیست، هرگز چراغ لاله