شمارهٔ ۶۳۹
بی برکت است چیزی، کان در شماره آیدیارب مباد هرگز، بوس ترا شماره!
پاکان این چمن را، پیرایه ساز قسمتچون سرو داده یک دلق، آن نیز پاره پاره
بهر شکست توبه، صد آیه رهنمون شدهرجا به مصحف گل، کردیم استخاره
ریشت سفید گردید، دندان چه سان بماندچون صبح گشت پیدا، پنهان شود ستاره