شمارهٔ ۶۳۷ ۲ بیت در ته دریا، تنش از تشنگی گردید خشکای صبا، حال صدف با ابر نیسانی بگو دانش افروزی ندارد حاصلی جز دردسرهرچه می گویی درین کار از پشیمانی بگو