گنج

شمارهٔ ۵۹۰

۲ بیت
می رود بر باد، خاکم از لگدکوب ستمچون زمین افتاده ام در زیر پای آسمان
حیرتی دارد دلم کآخر چه سان گنجیده استوسعت آباد ستم، در تنگنای آسمان